Cuesmes versus Nieuwkuijk

Dit weekend ging ik twee wedstrijden rijden. Maar wel twee totaal verschillende wedtrijden...

Het eerste verschil is al de ligging. De wedstrijd in Cuesmes/Mons ligt in Belgie op een mijnterril en is toch wel een 3 uur rijden terwijl de wedstrijd in Nieuwkuijk op maar een klein uurtje rijden van ons huis ligt. Het parcours was dan ook eigenlijk niet te vergelijken. En ik moet zeggen dat mijn voorkeur toch zeker uit gaat naar Cuesmes. Een paar mooie klimmen, leuke slingers en echt een loei zwaar rondje. Nieuwkuijk had ook wel slingers maar deze waren toch wel net even iets anders en leken eigenlijk meer op een heleboel bochten achter elkaar. (Dat klinkt het zelfde maar er zit wel degelijk een verschil in tussen de slingers in Cuesmes en Nieuwkuijk.) En met hele korte klimmetjes en veel aanzetten na de bochten was ook dit rondje een zwaar rondje. Maar toch wel iets anders zwaar...

In Cuesmes gingen we met 7 dames van start. Bij de eerste lange klim kwam ik op kop te rijden en had ik meteen een gaatje. Met een paar mannen van de Fun kon ik mee rijden en dat was eigenlijk best wel grappig. Sommige vonden het ook wel grappig volgens mij dat ik mee reed. Een man nam de laatste ronde over en moedigde me nog helemaal aan. Helaas moest ik hem daarna wel laten gaan... Maar ik had wel ruim gewonnen!!! :D
Van Nieuwkuijk had ik niks verwacht en ik zag deze wedstrijd dan ook meer als een training (weer een verschil). We hadden een best grote groep dames, meer dan de dag ervoor in ieder geval. Ik had een goede start en kwam te rijden met Annemarie. Ik moest haar alleen later wel laten gaan. In de laatste ronde was Romy de Bruijn nog bij mij gekomen en ook haar moest ik laten. Maar toch was ik wel tevreden 8e geworden. En nu op naar Houffalize!

p.s. er was ook nog wel een overeenkomst tussen beide wedstrijden: Bij beiden was je erg blij als je in de schaduw reed. Het was namelijk schitterend weer!

Broemmm

Broem, broem, broem, bbbrrrrroooooeeeemmmm... Zo klinkt het als 78 motoren je in halen(plus of min 30 en dan kom je wel redelijk in de buurt). Het was namelijk zo dat tegelijkertijd met de wedstrijd in Norg er ook iets te doen was op het TT circuit in Assen. En ja, dan komen er een heleboel motoren voorbij vliegen. Maar eigenlijk vond ik dat er wel weer genoeg mensen me ingehaald hadden en dus was ik maar niet van plan om me in te laten halen. Ik startte op de 6e startrij dus in dat opzicht konden niet heel veel dames me meer voorbij... Ondanks mijn startrij was ik wel snel weg al vond ik de start een tikkie vreemd. Hij ging als volgt:
"Dames opgelet nog 3 minuten" Dames:"oh nou dan hebben we nog even" Speaker:"dan kan ik nog wel iemand interviewen" Dus er werd geïnterviewd horen we opeens midden in het interview een fluitje. Speaker: "ik geloof dat we nu gaan starten." En toen gingen we weg.
Ik kon meteen naar voren rijden en in het wiel van Lisa reed ik naar voor. Daarna kwam ik met Denise Betsema te rijden. Zij reed mij te hard en we gingen allebei alleen verder. Natasja haalde mij terug en zo reden we met zijn tweeën weer verder. Uiteindelijk kan er maar een de snelste zijn... dat betekende dat als je nog met zijn tweeën bent dat je er om moet sprinten... Ik was net wat sneller bij de sprint en kwam toen als 4e over de streep bij de dames jeunesse (junioren en nieuwelingen). Ze hadden het wel heel leuk gedaan om de junior dames en de dames nieuwelingen apart te huldigen maar wel 1 klassement te maken. Zo ging ik dus met bloemen en een tevreden gevoel naar huis, dit keer voor de motoren.

Na modder komt zonneschijn

Vraag een mountainbiker naar de Wallonia Cup in Thieusies van 2010. Hij (of zij) zal modder zeggen, misschien nog dat het toen regende. Het rondje was omgetoverd in een modderpoel, dit maakte het een mooie ronde en een leuke wedstrijd. Nu, een jaar later, stond er een zonnetje boven de abdij en was het eigenlijk gewoon warm. Nog steeds was het een leuke ronde.
Mijn start was best goed maar tja met een deelnemers veld van 5 meisjes wordt je ook niet echt heel erg snel knel gereden. En ik stond ook nog eens op de eerste startrij (dat kan ook niet anders). Clémence Baude had kopstart en ik reed in haar wiel erachter. Wat verder in de klim kwamen we de eerste mannen van de Fun B al tegen en ging ik haar en een paar mannen voorbij. Zo heb ik 3 rondjes alleen op kop gereden en won ik mijn eerste wedstrijd van het seizoen.

Berlicum

Afgelopen zondag stond voor mij de eerst echte wedstrijd op het programma in Berlicum. Hartstikke leuk om iedereen na een winter weer eens te zien en te spreken. Het parcours was haast niks veranderd en nog even vlak als alle voorgaande jaren (die ik heb gereden).
Mijn start begon al achteraan (ik moest achteraan opstellen) en na 100 meter was die positie eigenlijk onveranderd. Het meisje naast me wilde door mijn stuur heen rijden (zij had ook geen andere keus omdat ze knel zat) maar als je in de file staat dan kun je ook niet over de andere auto's heen rijden ook al zou je dat heel erg graag willen. Dat zelfde geld dus ook voor fietsers... We bleven allebei wel staan en konden heel mooi kijken naar hoe de eerste al een stuk voor ons uit reden.
Daarna had ik wel meteen geprobeerd een hoop mensen in te halen maar daar had ik mezelf iets te veel bij opgeblazen. Samen met Marquerite de Neve probeerden we door te schuiven naar voren en terwijl we de  anderen konden zien dat die nog een ronde mochten rijden moesten wij al stoppen... Als een van de eerste waren we uit de wedstrijd gehaald.
Ik was uiteindelijk 21e geworden.

Omhoog geraakt, Vlaams geleerd, naar beneden gestapt en uiteindelijk toch alles gefietst

Je had zondag gewoon simpel kunnen doen. Je was naar Assen gereden (ook nog best een eindje voor ons) en had daar gewoon de eerste echt mountainbike wedstrijd van het seizoen gereden. Dat had gekund, immers alles kan. Maar waarom zou je simpel doen als je het ook moeilijk kan doen? Dat was de vraag die Kjell en ik ons ook hadden gesteld. Zo kwamen wij op het idee om helemaal niet naar Assen te rijden en daar een wedtrijdje te fietsen. Wij kwamen op het idee om ons bij een paar Vlamingen te voegen en bij MTBclinics.be een traininskamp te volgen. Want waar kun je nou mooier fietsen als in de Ardennen?

Mountainbikeseizoen begonnen

Gister het schaatsseizoen afgesloten. Het is immers toch ook veel te mooi weer om nog te schaatsen... (Het regend, het is somber buiten maar tja het vriest niet meer... Dus dan is het echt veeeeel te warm om nog te schaatsen) In Hoenderloo kon je een wedstrijdje rijden bij Bar End en dat vonden Kjell en ik wel leuk om alvast een eerste wedstrijd te rijden.
Met een start in de regen was ik best goed weg. Ik kwam gelijk bij Kiona te zitten en opeens waren we met z'n tweeën weggereden van de anderen. Na 3 rondes (als ik goed heb geteld) ben ik bij een vals plat klim bij haar weggereden. Zo kwam ik dus ook uiteindelijk in mijn eentje over de streep. Dus wel een lekker begin van het MTB seizoen, al waren er dan maar heel weinig dames die mee deden.

NK marathon

Het zou de afsluiting van het schaatsseizoen zijn. Aangezien we de volgende dag alweer een mountainbike wedstrijdje bij Bar End gingen rijden.
De wedstrijd begon met een loze ronde al was deze niet echt loos maar eerder heel erg hard. Ik zat niet helemaal goed en er reed al een kopgroep weg. Uiteindelijk kwam alles toch weer bij elkaar. En werd er gewoon weer gesprint... Ik werd uiteindelijk 13e.
Daarna nog de wedstrijden van de anderen gekeken. Was wel heel leuk. Er zaten echt nog mooie wedstrijden tussen.
En nu kunnen de schaatsen het vet in!

trainingsupdate

De meeste mountainbikers rijden in de winter niet zo actief wedstrijden en in mijn geval helemaal niet. Maar de meeste mountainbikers houden (naar mijn mening althans) wel een wedstrijd wie zegt dat hij of zij het meeste traint in de winter...
Vandaag ging ik ook trainen in de kou en niet op de roller. (Je moet wel exact blijven over wat je doet en als Nederlander moet je ook wat over het weer te melden hebben) En ik vond het wel een bijzondere training om even te vermelden.

Poging 1:
Kjell en ik gingen om ff voor half 2 de deur uit om te gaan fietsen in het bos. Nog voor we de straat uit waren kwamen we er achter dat we onze kettingen waren vergeten te smeren...

Poging 2:
Iets na half 2: Kjell en ik fietsen weer weg. Kjell had er al snel genoeg van en na 2 klimmetjes brak hij zijn ketting (in een afdaling!). Dit fietste niet zo heel lekker dus dat werd duwen. En om 2 uur waren we weer thuis.

Poging 3:
Met gesmeerde en hele kettingen reden we weer weg. Dit keer duurde het ietsje langer maar helaas zag Kjell het ook deze keer niet zitten om terug naar huis te moeten fietsen. En je raad het al hij brak zijn ketting weer. Dit keer met wat meer publiek (er was een heel groepje kinderen paddenstoelen aan het zoeken. En de grootste kabouter zat op de fiets... ).
Mijn conclusie na het hele verhaal is dat je maar beter met elastiekjes kunt gaan fietsen. Hoef je niet te smeren en kunnen ook niet breken (hooguit knappen).

Gelders kampioenschap

De dag begon al s'ochtens vroeg met een mountainbiketraining in Lunteren. Waar je heel mooi kunt fietsen en het was dan ook een geslaagde regiotraining. Maar als je al in Lunteren bent en je die avond in Dronten moet schaatsen loont het de moeite niet om naar huis te rijden. (Lunteren ligt vlak bij Dronten) Dus we hebben een beetje getoerd daar in de regio. En toen we een heel schattig restaurantje zagen zijn we daar lekker pannekoeken gaan eten...
Maar er moest natuurlijk ook nog geschaatst worden. En voor het eerst leek 500 meter me heel erg lang... Hoewel ik meestal nooit heel erg moe over de finish kom, kwam ik nu de laatste 100 meter niet meer door en was het een wonder dat ik niet door mijn benen heen zakte. De tijd was ook niet echt heel erg goed maar het was wel de tweede tijd.
De tweede afstand van de dag werd later op de avond vereden (om maar iets verassends te noemen, want volgens mij komt de tweede afstand altijd later dan eerste afstand). Deze 1500 meter ging best goed. Ik moest tegen Marit Schwantje en het was tot op de laatste meters spannend wie er ging winnen. Heel nipt kwam ik net iets eerder over de streep...
Alles bij elkaar was ik 2e geworden. Sieta van Leeuwen (ploeggenote) had gewonnen en Marit Schwantje was 3e

Nieuw team, Noord-oost en Landelijke geschaats en nog zo veel meer gedaan.

Al lange (veel te lange) tijd niks geschreven op mijn blog. Waarschijnlijk juist omdat ik te veel mee maakte en het te druk had met andere dingen.

Om te beginnen ga ik (en mijn broertje) dit seizoen voor Cube-Nutswerk team rijden. Het was al enige tijd bekend en het staat nu ook op mijn eigen blog. Ik heb veel zin in het (nieuwe) seizoen in mijn nieuwe kleertjes en superbike! Gelukkig komt maart al snel dichterbij.

Een paar weken geleden hoorde ik plots dat ik me geplaatst had voor een Noord-Oost regio wedstrijd van het schaatsen. Via deze wedstrijd kun je, je plaatsen voor het NK. Ik dacht altijd dat ik daar veel te slecht voor was maar plots stond ik als 15e geplaatste op de lijst 'genodigden'.De eerste dag werd gereden in Heerenveen. Mijn 500 meter ging best goed en maar net langzamer als mijn pr. Daarna zou ik een 1500 meter rijden. Deze 1500 m. ging sneller voorbij dan al mijn vorige en ik kwam dan ook in een dik nieuw pr over de streep. De volgende dag zou vereden worden in Groningen. Om het allemaal een beetje lastig te maken wilde Kjell liever het gewestelijk kampioenschap marathon rijden in Deventer. Een heel geregel om iedereen op de juiste plaats te krijgen maar uiteindelijk stond ik in Groningen aan de start van de 3 km. 4 minuten en 51 seconde later kwam ik over de streep en weer in een nieuw pr. Maar het mooiste was nog dat er omgeroepen werd: De snelste tijd tot nu toe is gereden door Britt van den Boogert in 4.51.80. Helaas waren er daarna er nog een paar sneller mijn tijd. Maar deze tijd was wel genoeg om nog een aantal meisjes voorbij te gaan in het klassement met als gevolg dat ik me (per ongeluk) plaatste voor de landelijke selectie in Haarlem. (de eerste paar van de Noord-oost plaatsen zich rechtstreeks voor het NK, de eerste 12 daarachter plaatsen zich voor de landelijke selectie. Hiervan gaan weer de eerste 9 of 11 door naar het NK. Lekker ingewikkeld he?)

Landelijke Selectie Haarlem
De eerste dag reden we de 500 meter en de 3 kilometer. Ik zat al in de eerste rit van de 500 meter. Het startschot ging en Britt bleef staan, waarom zou ik immers gaan schaatsen als ik heel goed stil kon blijven staan bij de start... Mijn opening was dus idioot slecht en mijn rondje was eigenlijk ook niks. Het gevolg was dat ik al een seconde had verloren op mijn 500 m. en maak dat nog maar eens goed op een 3 kilometer. Dat lukte ook niet en mijn eerste dag was dus niet goed. De tweede dag ook niet. Maar wel een hele leuke ervaring om mee te mogen doen, van te voren had ik nooit gedacht dat ik hier aan de start zou mogen staan en dus heb ik zeker wel genoten (alleen niet hard geschaatst, tja klein detail)

Zo een lang verhaal over verschillende dingen. En als je denkt is dit alles wat je hebt meegemaakt sinds je laatste post dan kan ik je vertellen: Nee! Ik ben nog op trainingskamp geweest in Collalbo waar ik mee mocht met de Gelderse Selectie, ik heb geschaats op natuurijs, toetsweek gehad, nog meer wedstrijden geschaatst (die het vermelden niet waard zijn) en nog veel meer.