Apske gewonnen in Mons

Kjell en ik hadden het plan opgevat om naar Mons te gaan... En toen we onze ouders ervan wisten te overtuigen dat Mons veel mooier (en leerzamer) zou zijn dan Havelte mochten we inschrijven! 

Om kwart voor acht kwamen we aan in Mons. Jeroen van Eck was amper wakker in de camper maar z'n pa at nog gauw een paar broodjes op en die liet ons het rondje zien. Het was een heel leuk rondje met veel klimmen en dalen. de eerste helft van het rondje was wat meer klimmen dus ik denk dat de tweede helft wat meer dalen moet zijn (maar dat merkte je niet zo...).

De start was een lang recht pad, van te voren niet echt mijn start maar wonder boven wonder lag ik aan het eind op kop... een nieuwe ervaring want meestal is mijn start niet zo heel flitsend.
Na de start werd ik dan wel weer even ingehaald door Steffi. Maar een klimmetje later haalde ik haar weer in en heb ik de hele wedstrijd op kop gelegen. Gelukkig tot voorbij de finish... Ik had gewonnen!!! Na lang wachten op de prijsuitreiking (duurde een beetje lang want de start van de junioren was wat later dan gepland) kreeg ik een heel grappig beeldje, op zijn belgs: "een apske", wij zeggen gewoon een aapje. Wij snapte de link met het aapje en Mons niet helemaal maar na thuis ff te googlen kwamen we op deze link het geluksaapje van Mons tegen! (zeker leuk om te lezen!)

Laatste ronde toch???

Het rondje was een leuk rondje met veel kleine klimmetjes en afdalingen. Wel een heel lang rondje en ik heb al nooit zo'n goed richtingsgevoel (een echte vrouw!), dat was nu helemaal niks. (ben ooit op een clubwedstrijdje een paar keer verkeerd gereden, maar wel zo dat mijn rondje 3x zo lang was als dat van de rest)

Mijn start was niet echt bijzonder maar ik kon daarna wel redelijk naar voren rijden. Na de startronde kwam ik samen met Annemarie te rijden en dat reed wel lekker. Na een ronde met z'n tweetjes gereden te hebben kwam er nog eentje bij die ons achterop. Zij reed nog een poosje met ons mee toen ze in de laatste ronde van ons weg reed... Ik zat toen al de hele tijd op mijn klokje te kijken en had zo langzamerhand toch wel uitgerekend dat ik het niet zou halen om voor 1 uur over de finish te komen. (ik zat daar ook wel op te hopen, want ik was al aardig kapot). Dus voor het laatste halve ronden er nog alles proberen uit te persen. En dat was ook gelukt alleen moest ik toen nog een ronde. Met niks in mijn benen nog niet eens pap!
Maar op een wonderlijke manier kreeg ik toch weer energie en haalde ik zelfs nog iemand in. En ook werd ik door niemand in gehaald. (Ik reed inmiddels al niet meer samen met Annemarie, omdat ze gevallen was :( ).

Ik kan wel zeggen dat ik tevreden ben! Uiteindelijk ben ik 13e geworden.

Ochtendung

Ook deze zondag was het weer ouderwets vroeg je bed uit en op naar Ochtendung. Onderweg zag je best wel wat mooie heuveltjes en we verwachten dan ook veel van het parcours. Om eerlijk te zijn viel dat best wel tegen. Er was een heuvel dat wel, en dus ook een best mooie klim (wel een beetje saaie...) de afdaling daarna stelde helemaal niks voor, het was nog net een redelijk smal pad. En daarna ging je door het grasveld weer terug naar de atletiekbaan waar de start en de finish was. Veel bos zat er niet in, je kwam alleen af en toe een boom tegen... De finish hadden ze heel smal gemaakt omdat de mannen van de jury niet zo goed konden tellen en zo zouden ze allemaal een voor een langs komen.

De start ging wel lekker, en de rest eigenlijk ook wel. Ik fietste lekker omhoog en haalde steeds meer jongens in. Omdat we tussen de jongens door startte wist ik niet precies hoeveelste meisje ik was, maar ik had wel het vermoedde dat ik op kop lag. Dat bleek ook zo te zijn en nog best een eind ook wel. Na vijf ronde en 3 kwatier gereden te hebben (het was maar een korte wedstrijd, maar dat wisten we van te voren al) kwam ik dan ook als eerste over de finish.
Toch niet voor niks naar Duitsland gereden...

1 bike is geen bike, 2 bike is een half bike, 3 bike is een paasbike...

Tja, ik kan er om heen draaien maar het ging gewoon niet zo lekker. Mijn start was niet zo goed maar daarna reed ik wel een sterk eerste halve ronde waardoor ik vrij voorin zat. Maar ja even niet op letten en je ligt… Stiekem wilde ik gewoon wat bruiner worden en gaat dit nu eenmaal sneller dan onder de zonnebank… Helaas was het niet bruine maar zwarte modder. Daarna liet ik mijn kop een beetje hangen en dan gaat het niet beter… In de laatste ronde herpakte ik mezelf wel weer en haalde nog een meisje in. Helaas voor mij lag toen de finish iets te ver weg en werd ik nog ingehaald door haar en nog een ander. Ik werd uit eindelijk 11e en was een keer niet tevreden.

voor de mensen die het rondje kennen: de drop reed ik niet... (en geloof mij daar had ik hele goede smoesjes voor...)

BERGrace wageningen

Spannende dag vandaag, ik kreeg namelijk mijn nieuwe kleren van Oxyin!!! En nog iets: ik mocht ze ook meteen aan! Nog helemaal schoon en nieuw en boven alles het is ook nog mooie kleding die lekker zit (ook niet te vergeten).
Eerst even het rondje verkennen, op internet stond dat het een mooi rondje was met veel klimmen en afdalingen. Het ging inderdaad op en af... Maar de top van de Wageningse berg vond ik niet echt hoog... Dat het een zwaar rondje zou zijn kwam ik later nog wel achter...

De start was lang en chaotisch, met de mannen mee starten, er tussen, er achter, niemand wist het meer en zo hadden we maar besloten om in ieder geval met z'n allen 3 minuten te wachten na de fun heren. Uiteindelijk was dat nog maar 1 minuut, maar toch was het beter dan dat je tegelijk zou starten. Ik had het in het begin zwaar. Gelukkig reed Annemarie Worst voor me en kon ik daar nog in het wiel blijven hangen. Zo een tijdje samen gereden. En ik denk dat we elkaar verder hebben geholpen. Zo kwamen we op een gegeven moment bij Manon, die eerst een stukje voor ons reed. Daar nog een poosje mee samen gereden, toen we ook Kiara voor ons zagen. Kiara had wat pech gehad en kwam ons nu voorbij. Ik ga dus bij haar in het wiel zitten en rijd zo weg van Manon en Annemarie. Kiona het kopwerk, ik erachter.... als ik haar voorbij wilde ging ze harder rijden dus ja dan neem ik niet over!(ik wilde eigenlijk ook alleen maar overnemen om ook wat te doen, want ze reed best hard).  Maar helaas kwam ik toch nog alleen te rijden want Kiona had er niet meer zo'n zin in na diverse tegenslagen en was gestopt. De laatste ronde ging eigenlijk het lekkerste met wat aanwijzingen van Han ten Hove die achter me reed. Hij heeft me na de finish ook nog wat tips gegeven, die ik de volgende keer beter kan doen. En weer finishte ik achter Romy, ik maak er zo'n beetje een sport van om achter haar te finishen... (ook al had ik haar nu de hele wedstrijd niet gezien en zat er best een tijdsverschil in). Ik finishde als 15e en 6e van de dames onder de 20. Eigenlijk was ik best tevreden!

Modder, glibberen, rare start en toch weer met prijzengeld naar huis.

Het was vandaag weer ouderwets vroeg opstaan... Al om half 5 moesten we ons bed uit en om 5 uur reden we weg. Achteraf bleek dat je met een beetje laagvliegen ook best wat later op kon staan... (de familie de Bruijn had dat gedaan en was maar een half uurtje later daar...)

Het rondje even verkend, waar je er al achter kwam dat sommige stukken lastig en niet te fietsen waren. Na de rare start die onder een gebouwtje was op de klinkers (voordeel was wel dat je daar droog stond en met de regen die viel was dat nog wel lekker) merkte je dat nog meer. De eerste en de beste modderklim kwam niemand op en haalde ik er al een paar in. Zo kwam ik achter Steffi en Romy te rijden. Romy had al vrij snel een gat met ons. En wanneer wij bij een lastige gladde afdaling kwamen, koos ik ervoor om daar te lopen en Steffi koos ervoor om niet helemaal de handigste weg te nemen. Ze fietste hem wel af maar viel halverwege. Daardoor kreeg ik een gat met Steffi. Dat gat is er twee ronden gebleven en toen kwam ze steeds dichterbij... Zo dichtbij dat ze me inhaalde en ik haar niet meer kon volgen. Mijn wielen rolden niet meer door de modder en ik zelf was helemaal leeg. Met een kleine achterstand op Steffi ging ik een klim in waar ik een funmannetje tegen kwam die wel lekker doorreed. Ik ben daarachter blijven zitten en hij heeft het gat naar Steffi dicht gereden. Daarna kreeg ik weer een voorsprong en die hield ik tot de finish. Het kwam uit mijn tenen maar ik was wel tweede! Toch niet voor niks naar Thieusies gereden. En het parcours was ook nog een stuk mooier dan Honselersdijk.

Honselersdijk of Thieusies

Honselersdijk of Thieusies, oftewel Nederland of Belgie. Op mijn kalender had ik het nog even open gelaten naar welke wedstrijd ik zondag zou gaan. Maar na het Nederlandse parcours in Berlicum heb ik (en mijn broertje, want die heeft toch nog wel iets in te brengen.) om naar Thieusies te gaan. Ik weet niet wat dat voor een parcours is maar Honselersdijk is ook niet veel. Dus de kans dat het beter is, is wel groot... Het nadeel is wel dat Thieusies niet echt naast de deur ligt en we dus heel vroeg weg moeten rijden... Het doel is om 5 uur weg te rijden. Je hoort nog wel of dat ook gaat lukken (mij kennende wordt dat een best lastige klus...)

Eerste Wedstrijd van het seizoen

Deze zondag begon het MTB-seizoen weer en wel in Berlicum. Eerst even het rondje verkennen, iets wat in Berlicum niet zo moeilijk moet zijn... Het rondje bestaat namelijk alleen uit:
een bocht naar rechts die wel loopt, een bocht naar rechts die niet loopt, een bocht naar links met een wortel erin, een recht stuk tegen de wind in, een recht stuk met de wind mee, een recht stuk langs de snelweg enz. Echt moeilijk is het dus niet, het is vooral een echt typisch Nederlands rondje. Maar bij het inrijden heb ik gemerkt dat het wel moeilijk kan zijn. We reden met een hele groep in (ook met Levhi). Levhi had een beetje verroeste oude fiets die het op een gegeven moment dus ook begaf. Althans de ketting, Levhi's reactie daarop was om aan mijn shirt te gaan trekken waarop ik schrok en we over de kop gingen. Gelukkig niet zo heel hard maar het had niet gehoeven.

Mijn start was net zo goed als de start van het seizoen. Ik had een hele goede start, ook omdat ik een goede startplek had. Al vrij snel kwam ik te rijden met Romy de Bruijn en Manon van Hees. We hebben zo de hele wedstrijd gereden. Onderweg nog even geen vrienden gemaakt met een nieuweling. Hij lag als laatste (tenminste hij was de eerste die we inhaalde, dus ik ga er dan maar vanuit dat hij laatste was) en wij wilden hem inhalen. Manon, die reed op kop, had al een paar keer geroepen en nog ging hij niet echt aan de kant. Toen hij eindelijk aan de kant ging liet hij er alleen Manon en Romy er voorbij en mij niet! Dus ik schreeuwen, maar hij ging niet aan de kant. Toen nog wat harder schreeuwen en wat minder vriendelijke woorden gebruiken (viel nog best mee hoor! Ik riep iets van: En nu aan de kant!). En eindelijk ging hij aan de kant, al had ik wel het idee dat hij of heel zwaar adem haalde of aan het huilen was... Sorry, hoor dat was echt niet mijn bedoeling.
Bij de finish had ik wat op onthoud bij een bochtje met wortel waar een nieuweling geparkeerd stond. Manon en Romy gingen daar net wat makkelijker langs en haalde zo ook nog Annefleur in. Mij lukte dat niet meer en dus finishte ik als 22e, een prima begin van het seizoen dus.

het NK marathon schaatsen

Een marathon over 14 rondjes... Kun je haast geen marathon noemen... Maar toch was het dat wel...
(nou hou ik op met de ...)
Het zou dus in Hoorn zijn en niet in Den-Haag (zie mijn vorige bericht). Wij waren er lekker op tijd en om 13.40 zou de start zijn. Dat werd 4 minuten vroeger (er hing daar een hele grote klok vandaar dat ik dat weet, meestal let ik er namelijk nooit op). De eerste paar ronden was meer je plek verdedigen. En kan ik wel zeggen dat je vaak niet hoefden te schaatsen omdat je geduwd werd. wel was het aantal scheldwoorden, in vergelijking met vorig jaar, een stuk minder! Ik had van te voren al bedacht dat ik het in de sprint toch niet zou kunnen. Daar rijden die andere meiden waarschijnlijk te hard voor. Ik moest dus van te voren zo'n groot gat zien te slaan dat ze er niet meer bij zouden komen. Ronde 7,6,5,4 en 3 (je moet er dan nog zo veel dus eigenlijk zijn het ronde 7,8,9,10 en 11) moesten mijn rondes worden. Toen het ronde bord op 8 stond had ik een treintje gevonden die me lekker naar voren in het peleton reed. Toen het na een ronde stil viel en ik toch al voor in het peleton zat ben ik er van door gegaan. Ik had een kleine honderd meter voorsprong en heb dat 3 rondes zo gehouden. Was heel leuk want het leek net als of je daardoor harder aangemoedigd werd. Uiteindelijk heeft ook dat niet echt geholpen want na 3 rondjes kwam het peleton toch wel heel dichtbij...En werd ik ingehaald door de kop van het peleton. We moesten toen nog 4 rondes rijden. Ik had een plek gevonden redelijk voor in (rond de 10e plek). En vooral de laatste bocht was een slachtveld. De een na de andere viel. En ik bleef staan en haalde als 13e de finish. Dat is toch de helft van mijn 28e plek bij het NK vorig jaar... Dus er is nog hoop (hoop ik dan). Maar ik kan wel zeggen dat ik best trots op mezelf was.

O ja nog bedankt voor iedereen die me succes heeft gewenst of me heeft aangemoedigd.

Zin in NK!

Morgen NK marathon. Het voordeel van marathon rijden is dat je niet hoeft te wisselen van baan... Je moet alleen wel op letten naar welke baan je gaat. Het zou namelijk in Den Haag zijn, maar daar is ammoniak vrij gekomen. Nu is het in Hoorn. Gelukkig gaat het wel door. Ik heb er namelijk heel veel zin in! :P