Al een poos niet meer geschreven maar wel heel veel beleefd. Het mountainbikeseizoen is dan wel afgelopen maar het schaatsen is alweer begonnen en zo heb je altijd wel iets om op je blog te zetten...


Het begon allemaal lang, lang geleden in een stadje hierver vandaan (nou ja, het begon ong. 2 weken geleden in Tilburg, niet bepaalt hierver vandaan maar ja). Daar hadden we trainingskamp, iedere ochtend schaatsen en 's middags mountainbiken of spierpijnkweken met van die schaatssprongen (maar iedereen die slim was koos iedere dag voor het mountainbiken). Het was super gezellig, alleen een beetje kort.
Zaterdagavond maar een regiomarathonnetje gereden, voor het eerst 40 ronden. En ik vond 4 rondjes met inrijden al loei zwaar! Maar toen had ik het heel slim bekeken, je moest je laten dubbelen en dan hoefde je er maar 35 minder. Nou ja het was niet helemaal de bedoeling. Ik had al in de gaten dat er 2 meiden weg wilde rijden maar het drong pas net iets te laat tot me door. Waardoor ik, als enige in de achtervolging ging, maar wel net een paar seconde te laat en ik kwam tot een meter of 5 bij ze maar niet meer bij ze. Maar weer in laten lopen door het peloton en het duurde niet lang of de koplopers kwamen bij ons. En tja, hoeveel ronden moest ik toen nog? Want het was mijn eerste marathon en ik wist niet hoeveel ronden de "gedubbelde" moesten rijden. Dus ik begon het te vragen aan zo'n beetje iedereen in het pelethon maar niemand wilde antwoord geven! Dus toen kwam ik er met nog 2,5 ronde te gaan er achter dat ik nog meer een paar rondjes moest. Ze gingen toen nog niet zo hard en dus ging ik maar meteen aan. In de bocht nog even door een van de koploopsters (die dus weer in het peloton zat) naar de buitenkant geduwd maar ik kwam wel op kop. En in de laatste honderd meter werd ik door nog maar 1 meisje voorbij gereden. Ik was dus 4e.
Zondag ook nog een langebaanwedstrijd gereden 500 en 1500 meter, nou die ging wel redelijk. Ik bleef wakker dus ik kon ook nog wel redelijk schaatsen en kwam over de finish. (in 46.81 op de 500 en 2.22.?? op de 1500 meter)
Een week naar school en vrijdagavond weer een wedstrijdgereden in Duitsland op een buitenbaan. Het was alleen wel lastig om daar het ijs te kunnen vinden. Maar onder een laag soort sneeuw kon je toch echt wel iets vinden wat op schuurpapier, eh ijs leek of moest zijn. Echt wondertijden kon je dus niet verwachten maar ik vond het nog niet echt tegenvallen.

Finale Belgacom Beringen

Meestal hebben sporters maar een doel voor ogen, maar in Beringen is bewezen dat een organisatie dat ook kan hebben. Eerst zou de GP Beringen plaats vinden in Winterslag (als de GP Roel Paulissen), maar de baas van de mijnterril wilde daar geen MTB-wedstrijd meer op zijn terril hebben. Zo zou de wedstrijd verplaatst worden naar de stad Genk. Ook deze wedstrijd werd verplaatst en wel naar Beringen.

Ik heb veel respect voor deze organisatie; in hoe kort dag zij alles voor elkaar hebben kunnen krijgen is ongelofelijk. Als je hoort dat mensen 2 weken vrij hebben genomen voor deze wedstrijd en uit eerbetoon naar Davy Coenen (een mountainbiker die begin dit jaar overleden is), nou dat vind ik knap. Hoe hard mensen de afgelopen 2 weken hebben gezwoegd bovenop de mijn, werd nog niet eens zo lang geleden (1989), op diezelfde plek, onder de grond gedaan. Maar dan jaren lang. Brrr... Bijna niet voor te stellen. Het maakt de omgeving in Beringen tot iets aparts, bijzonders, surrealistisch. Vervallen gebouwen en haarscherpe foto's van mijnwerkers (in scene gezet?)

Er was een mooie omloop gemaakt op de mijnterril. En met wat regen was het echt technisch geworden (gelukkig bij ons nog niet zo heel erg). Wat minder zwaar dan Winterslag, maar veel technischer, uitdagender en dus leuker.

Bij de start werd uitgelegd hoe de eerste ronde zou lopen. Maar mijn gevoel voor links en rechts is nooit zo heel goed... En de startronde + de hele ronde liepen beide anders dan ik had gedacht... 

De startronde was wat ik had benoemd tot de "echte" ronde en bij de hele ronde kwam er nog een stukje bij wat wij met inrijden de verkeerde kant op hadden gereden en toen bedacht hadden: dit is de kinderronde. Niet echt een moeilijk stukje maar wel een verassing.

Mijn start was goed. Ik ging dan wel als 5e de eerste klim in maar bovenop kon ik er al 2 voorbij. Elise was inmiddels al haar titel aan het veilig stellen en lag ruimschoots voorop. Goed ik zag dan wel niet de Belgische driekleur voor me, maar de Nederlandse zat niet zo ver voor me. Het gaatje tussen Lisa en mij werd steeds kleiner en toen ik voor de tweede keer boven op de terril kwam lag ik op kop en kon ik als eerste een technisch stuk in gaan. Helaas werd ik daarna weer ingehaald en kreeg Lisa weer een gaatje. Een herhaling van de vorige ronde: bovenop reed ik weer op kop. In het technische stukje door de bossen kreeg ik een gaatje. Dat gaatje hield ik tot de allerlaatste afdaling, toen bedacht ik me dat ik nog geen boom en geen grond gekust had... Tja bomen stonden er daar niet meer, maar een duik in de modder ging nog wel lukken. En ik maakte een mooie schruiver... 

Weg gat. Welkom sprint. 

Goed we moesten nu dus in de sprint de beslissing maken. In het rechte stuk naar de finish toe viel Lisa even een beetje stil. Ik dacht nu moet ik gaan, misschien iets te vroeg, maar ik ging. Helaas was de finish voor mij een paar meter te ver. En na een spannende tweestrijd werd ik dik tevreden derde.

Altijd lekker om het seizoen zo af te sluiten. Ik heb dit seizoen een enorme groei doorgemaakt, net als vorig jaar. En ben er dan ook zeer content (op z'n vlaams) mee.

Ik vond het super hoe ik werd aangemoedigd: Allemaal super bedankt! Het was echt grappig hoeveel mensen mijn naam wisten (goed het staat in het mini op mijn shirt maar dan moet je goed ogen hebben...) 

Goed het was bijna gelukt om tweede te worden, maar ik vind derde al helemaal te gek! Dat had ik aan het begin van dit seizoen niet verwacht, tenminste niet dat ik zo zou mee kunnen strijden om de tweede plek.

Ik ga volgende week weer mijn schaatsen zoeken (en de kou (wat is het lekker dat je buiten kunt MTB'en))! 

Op dit filmpje (http://www.sporza.be/cm/sporza/videozone/MG_sportnieuws/MG_wielrennen/1.873671) kun je zien waar ik precies gevallen ben. Leuk filmpje!

2x Houffalize, 2x Big Chouffe

Houffalize...
...bekend van de World-Cup (die dit jaar voor het laatst daar is gereden)
...bekend vanwege een technisch parcours (maar hoe krijgen ze het dan in het najaar voor elkaar om een nog technischer en zwaarder rondje van te maken en dat was niet alleen mijn mening)
... heeft smalle straatjes die ze 1x in het voorjaar vol bouwen met tenten van een groep mensen die zichzelf mountainbikers noemen. (In het najaar dus niet. Nu waren die tenten er niet, maar wie denkt dat deze zelfde straatjes helemaal leeg waren heeft ook ongelijk... Er waren genoeg caravans opgetrommeld om al die lege plekken op te vullen)
...en La Chouffe (tja dat was niet veranderd. Alle winnaars kregen weer gewoon de bekende fles Big Chouffe (limited edition))
... vul zelf nu maar wat in. Ik kan nog wel even doorgaan met wat er in het voorjaar allemaal wel was en nu niet. Maar de sfeer in het dorpje en rondom de wedstrijd was er nog en dat is toch wel het belangrijkste.


Na lang wachten in de kou (6 graden) mochten we eindelijk weg. En nog voor de top ging Elise Marchal al weg en heb ik (en de andere Meisjes) haar niet meer gezien. Want met 6 minuten achterstand (dat was mijn achterstand op het einde) dan moet je goede ogen hebben wil je haar nog zien...
Steffi en ik kwamen zo samen te rijden. Ik moest alleen weer onhandig doen en zo kreeg Steffi een gat op mij. Toch weer een overeenkomst met het voorjaar. Toen reed Steffi ook bij me weg. Verschil: toen kreeg ik het gat net niet meer helemaal dicht en nu haalde ik nog dezelfde ronde in. Bovenaan een zware klim had ik een gaatje met Steffi. De rest van de wedstrijd had ik niet meer onhandig gedaan en kon ik solo als tweede over de streep komen! En daarmee dus mijn tweede fles La Chouffe gewonnen!
Volgende week de laaaaaaaaaaaatste wedstrijd :'( van het seizoen... in Beringen. Volgens Kevin Panhuyzen is het een zwaar parcours met mooie afdalingen rechtdoor, maar wel met af en toe een bocht erin... Logica?

Remscheid

Alweer bijna een hele week geleden ben ik naar Remscheid gegaan (oeps een beetje laat met mijn verslag...).

Remscheid was de laatste wedstrijd van de NRW-cup en ook onze laatste wedstrijd in Duitsland van dit seizoen. En dus ook voor mijn broer de laatste mogelijk om echt bratwurst te eten.

Het parcours was een beetje opmerkelijk, laten we het zo zeggen. Ze hebben wel de moeite genomen om een hele mooie drempel te maken, een schitterde ramp/schans neer te leggen inclusief chicken run (die ze vlak voor de wedstrijd hadden verlegd en ik dus verkeerd had ingereden) en bochten die goed liggen te verknallen. Maar niet echt de moeite genomen om de leukste paadjes in het bos uit te zoeken. Het bos zag er zo mooi en veel belovend uit... Veel singletracks langs het parcours en veel hoogtemeters... De hoogtemeters zaten wel in het parcours maar de singletrack helaas niet echt.

De start was al om 9.15 uur en ik lust geen koffie en was dus ook niet helemaal goed wakker geworden. Na de start begon de afdaling. De eerste bocht ging ik als tweede door en onderaan lag ik op een klein gaatje op de nummer 1 en had ik nog een meisje in mijn wiel. Zij reed toen het gat dicht naar de nummer 1. Bovenaan moest ik ze alleen allebei laten gaan... (toch nog niet wakker!) Een van die meisjes kreeg alleen pech :( en daardoor haalde ik haar weer in. Ik kwam zo als 2e over de streep. En wat ook wel leuk mee genomen was dat ik ook nog de 3e plek had in het klassement ondanks dat ik niet zo veel wedstrijden gereden had. Kreeg nog een mooie SKS-multitool.
Achteraf gezien was het toch wel een heel zwaar rondje.

Langdorp

Na een hele week zeilles gegeven te hebben (best wel vermoeiend) leek het me leuk om zondag ook iets te doen... Nou stond er een wedstrijd in Langdorp voor afgelopen zondag op de kalender. En zo gingen wij daar s'ochtends vroeg naar toe.
's Ochtends het rondje verkend, het bleek een heel leuk rondje te zijn. Niet zo veel klimmen maar wel veel draaien en keren en ook wel omhoog en omlaag. Al met al best zwaar.
De eerste ronde had ik met Steffi gereden en het ging steeds lekkerder bij mij. Bovenaan een klimmetje wilde ik overnemen maar ik kreeg al snel een gaatje. Het gaatje werd steeds groter en ik begon steeds lekkerder te rijden. Na iets meer dan een uur gefiets te hebben kwam ik (nog net voor de eerste nieuwelinge jongen) over de streep als eerste bij de dames jeugd.

Muur van Geraardsbergen

Al een hele poos niets meer geschreven... Heb vakantie he! Zijn naar Italie geweest om daar naar de WorldCup te kijken in Val di Sole, heb het XCO parcours gefietst, de down-hill gelopen (en deed daar 2 uur over... ) en de 4-cross gemist. En de week daarvoor zat ik in Erfurt om te schaatsen in de zomer. En ik moet zeggen dat het lekker koel was.

Voordat ik allemaal naar het buitenland was geweest heb ik het NK nog gereden. Daar ben ik 5e geworden. Het was een zware wedstrijd. 


De eerste wedstrijd na al die vakantie's was Geraardsbergen. Wat in Nederland nooit had gekund kon hier wel... Het parcours ging door het centrum en door het park, op de muur van Geraardsbergen. Het was dus een klimparcours. Ik vond het een heel mooi parcours en ook heel veel sfeer hebben omdat je zo door dat parkje heen ging en door het centrum. 


De start was de muur op, precies op dezelfde manier als de Ronde van Vlaanderen dat eerder in het jaar doet. Ik mocht als eerste op stellen en was ook goed weg. En reed op 2e positie, toen Elise Marchal langs kwam zetten en ik er vol achter aan moest rijden wilde ik er nog bij komen. Al vrij snel zat ik erbij en kwamen wij samen als eerste boven aan en gingen ook als eerst het bos in. De eerste ronden ging goed. Daarna zette Elise aan bij een lange klim. In het begin kon ik nog mee komen, maar ik merkte al dat ik beter mijn eigen tempo kon gaan rijden. Die van Elise lag gewoon te hoog. (op dat moment maakte ik ook een stuurfoutje en moest ik van mijn fiets af en haar laten gaan...) Zo heb ik nog 2.5 ronden mijn eigen tempo gereden en kwam als 2e over de streep. Ik was zeer tevreden.

NK Zoetermeer

Ik hoop dat het verslag van het NK over een tijdje nog komt. Ik ga nu naar Erfurt toe om te schaatsen (dus niet om een verslag te maken...) en daarna naar Italië op vakantie ! Dus nog even geduld...

PRACHTig op het podium!

Deze zondag gingen we naar Pracht. Waar een PRACHTig rondje lag met PRACHTig weer. Helaas deden er niet zo heel veel dames mee: 2 dames en 3 nieuwelingen dames (met mij er bij). Maar ik was met de start al meteen sneller dan de andere dames. Zo sloeg ik in de eerste ronde al een vrij groot gat op de eerste dame. Daarna zag ik haar wel weer iets dichterbij komen en in het begin van een hele lange (PRACHTige) klim zat ze volgens mij in mijn wiel. Bovenaan niet meer... Zo kwam ze nog een paar keer wat dichterbij maar ik reed de hele wedstrijd op kop. En zo kwam ik ook als eerste over de finish. Weer een super wedstrijd gereden ook al deden er niet zo veel mee.

Sankt-Vith

Hoewel de naam erg Frans klinkt spreken ze in Sankt-Vith toch echt Duits. Dus de biertafels, kuchen en bratwursten waren er weer bij. 


Omdat Kjell en ik eigenlijk klaar moesten zijn met de toetsweek en dus zo'n beetje vakantie hebben leek ons het wel leuk om vrijdagavond al naar Sankt-Vith af te reizen. We hadden daar een jeugdherberg geboekt. Na vrijdagavond al het halve parcours te hebben gelopen met Lisanne en Dyonne Bouwmeester begon het toch wel heel erg te kriebelen om het te fietsen. Zaterdag het parcours dus verkent en Dyonne aangemoedigd die 3e was geworden.


Zondag was onze wedstrijd om half tien. Mijn start was heel goed en zat heel even in de "kopgroep" met Lisa, Laura en Julia. Laura scheurde alleen haar ketting (in mijn Vlaamse woordenboek is dat Vlaams voor: ketting breken, maar ja ik weet niet of mijn woordenboek heel up-to-date is dus misschien zeggen de Vlamingen dat niet zo.). Ik zat achter Laura en kwam zo ook op een gaatje te zitten. Lisa en Julia liepen op mij uit en Elise Marchal en Steffi Derveaux kwamen dichterbij mij. En toen ik er een ronde op had zitten kwam Elise mij voorbij. Ik heb nog een klein stukje met haar mee kunnen rijden maar moest haar op een gegeven moment laten gaan. Ook Steffi kwam mij voorbij en samen zijn we verder gereden. In de laatste ronden kon ik Steffi voorbij in de laatste echte klim. Ik sloeg toen een gaatje wat ik tot de finish heb kunnen houden. Zo kwam ik op het schone parcours als 4 over de meet. 

Zondag was het weer met een autootje volgeladen naar Averbode. Of het een mooi parcours was? Tja, is het nu een veldrijparcours waar mountainbikers op (moeten) fietsen of een mountainbikeparcours gemaakt voor veldrijders? In ieder geval was het een snel en hobbelig rondje.

Jammer genoeg was het niet zulk lekker weer als vorig jaar, waardoor ook het sfeertje veel minder was.
De start was vrij lang (ofwel heeeeeeel lang). Bovendien had ik niet echt de snelste manier van opstappen. (ik schoot uit mijn klik). Daardoor had ik en een paar anderen al gelijk een achterstand op de kopgroep. Daarna reed ik het gat naar Natasja en Steffi wel dicht maar de eerste drie waren al weg. Op een gegeven moment reed ik op kop van het groepje en had ik een gat... In de voorlaatste ronde had ik dat gat nog wat kunnen vergroten, waardoor ik over de finish nog net genoeg over had om als 4e over de streep te komen. (Het gat was op het einde nog maar 7 seconden, niet echt heel veel dus).