vrijdag 26 februari 2010
Zin in NK!
Morgen NK marathon. Het voordeel van marathon rijden is dat je niet hoeft te wisselen van baan... Je moet alleen wel op letten naar welke baan je gaat. Het zou namelijk in Den Haag zijn, maar daar is ammoniak vrij gekomen. Nu is het in Hoorn. Gelukkig gaat het wel door. Ik heb er namelijk heel veel zin in! :P
vrijdag 19 februari 2010
Toertocht gereden
Gisteren nog een toertocht gereden was wel echt de aller laatste dag dat het nog kon. Als ik nu naar buiten kijk regend het namelijk... Wel mzzl want gisteren was het echt nog heel mooi weer! We hebben de Giethoornse dorpentocht gereden en hoewel het ijs op sommige plaatsen heel slecht was, was het wel heel leuk. Heb echt genoten!!! Er waren ook nog wel plekken (op een klein meertje ) waar het ijs nog goed was. En zeker in het begin ging het nog wel, later werd het ook drukker. Heb wel weer geleerd dat er best veel kneuzen schaatsen...
maandag 15 februari 2010
Weer nieuw PR 3 km
Gisteren nog een 3 kilometer gereden. Aangezien mijn PR op de 1500 meter 2.19 is en er een rekensom bestaat om een ruwe schatting te maken wat een goede 3 km tijd is. Dat is 2x 2.19 (1500 m. tijd)+10 s= 4.48 . Ik was dus vertrokken om onder de 4.50 te gaan rijden.
Ik moest met een geel bandje starten. In het kwartet voor ons zat een man die niet zo heel hard reed een een jongen van onze club, Martijn, die wel hard kan rijden. Wij startten daardoor vrij laat achter het eerste paar aan. De eerste paar rondes had ik echt iets aan mijn tegenstander. Daarna had ik een kleine voorsprong toen ik mijn moeder hoorde roepen: "Britt: 33.0 (rondetijd), Martijn: 32.7" Hij zat vlak achter me! Ik dacht toen wel ff: Britt, je mag alles doen maar je laat je niet door die gozer in halen. En dat is dan ook niet gebeurt. Net als dat ik niet onder de 4.50 heb gereden. Ik reed 4.54, weer een dik PR dus en ik denk dat ik er best tevreden mee mag zijn. Aangezien het heel zwaar ijs was.
Daarna lekker gekeken hoe de dames dezefde afstand schaatsen op de OS... (het betere werk :P)
Ik moest met een geel bandje starten. In het kwartet voor ons zat een man die niet zo heel hard reed een een jongen van onze club, Martijn, die wel hard kan rijden. Wij startten daardoor vrij laat achter het eerste paar aan. De eerste paar rondes had ik echt iets aan mijn tegenstander. Daarna had ik een kleine voorsprong toen ik mijn moeder hoorde roepen: "Britt: 33.0 (rondetijd), Martijn: 32.7" Hij zat vlak achter me! Ik dacht toen wel ff: Britt, je mag alles doen maar je laat je niet door die gozer in halen. En dat is dan ook niet gebeurt. Net als dat ik niet onder de 4.50 heb gereden. Ik reed 4.54, weer een dik PR dus en ik denk dat ik er best tevreden mee mag zijn. Aangezien het heel zwaar ijs was.
Daarna lekker gekeken hoe de dames dezefde afstand schaatsen op de OS... (het betere werk :P)
Kalender MTB bekend
Het heeft een poosje geduurt en ik ben er nog niet helemaal uit, maar het grootste gedeelte weet ik wel al. Wel blijft het jammer dat er geen benelux cup meer is en geen topcometie. Ook is het lastig om te kiezen want de selectie voor het NK is ook nog niet bekend.
De kalender (Voorlopig, staat bij mountainbiken.)
De kalender (Voorlopig, staat bij mountainbiken.)
vrijdag 12 februari 2010
Groot nieuws
Ik ben gevraagd om in het nieuwe Oxyin team te komen rijden. Een hele eer natuurlijk en ook wel heel leuk. Ik ben nu officieel lid van Oxyin athletes wat in houdt dat ik nog wel gewoon op mijn oude bike mag blijven rijden maar dat ik ook hele mooie kleding krijg! Hans Lemmens en cube blijven dan ook mijn fiets verzorgen. Ik heb dan ook heel veel zin om in maart mijn eerste wedstrijd voor Oxyin te gaan rijden.
Ook heeft Oxyin racing teams een hele mooie site, waar ik ook mijn eigen pagina heb. Klik hier om naar hun site te gaan.
Ook heeft Oxyin racing teams een hele mooie site, waar ik ook mijn eigen pagina heb. Klik hier om naar hun site te gaan.
dinsdag 5 januari 2010
Trainingskamp Colalbo Italie met kerst.
Vrijdag
Met een gehuurd busje inclusief bevroren ramen en koude voeten kwamen we na 12 uur aan in Collalbo. Het was serieus een wonder dat het Polenbussie (de bijnaam die het gehuurde busje in de loop van de week kreeg. Het bussie had maar een paar pk had, hij kwam geen berg op en zo’n beetje met kauwgom aan elkaar zat) Italie had gehaald. Zelfs de Brennerpas kwamen we op met 40 km/h tussen de vrachtwagens. Snel ging het dus niet maar we waren er!!! Wie waren er? Sam, Jelle, Jamie, Jasper, Roel, Kjell, Erik, Petra en ik, Britt, meer paste er niet in het busje. En wij waren er een dag eerder dan de rest, wel een probleem want een paar waren vergeten die dag naar school te gaan…
Zaterdag
15 graden onder nul met een mooie zon, wat is er lekkerder dan om met zo’n mooi weer te schaatsen? De meeste mensen waren nog niet aangekomen, maar om ze ff jaloers te maken, het was HET mooiste weer om te schaatsen. (het was eigenlijk net iets te koud, maar als ik dat erbij zet wordt de rest niet jaloers) S’avonds na de pasta kwamen langzaam de meeste mensen binnen druppelen. Eerst kwam de familie Blaas (MET erwtensoep) aan en later ook de familie Kamphuis met Laura. Maar na 10 uur waren de meeste auto’s nog niet aangekomen, ook de trein van de familie Gnodde had vertraging. Bij Kufstein was de trein ook nog kapot en was het sneller om te gaan klunen naast het spoor… Om een uur of 12 waren de meeste aangekomen, van een minder prettige reis, veel files, sneeuw, kou en lange wachtrijen voor het tanken, maar ook zij waren er!!!
Zondag
Vandaag konden we nog lekker uitslapen. Hoe laat we presies wakker moesten worden weet ik niet meer. Wel weet ik dat, ik de rest van de week een stuk vroeger moesten opstaan. En dat me deze tijd een stuk beter aanstond dan om 7 uur mijn bed uit. Ik was ook noooooooit iets kwijt dus als ik er niet om 7 uur uit ging kwam ik te laat…
We gingen met een oude houten trein en een gondel naar Bolzano, daar scheen een leuke kerstmarkt te zijn. De trein was eigenlijk een houten geval dat je beter kon omschrijven als een tram/pendelbusje of een lijnbus, maar het had wel iets leuks, vond ik. Milou vond de treinen in Nederland een stuk mooier. De reis ernaartoe en weer naar huis was eigenlijk mooier dan de hele markt, maar lol hadden we wel, ik tenminste.
S’avonds nog even schaatsen in het donker met heel mooi kraak ijs, waarmee je echt de druk voelde. Nog steeds was het 10 graden onder nul of nog kouder. Als je dan maar 1 handtas, 1 rugzak en 1 minischaatstasje mee hebt, paste er niet genoeg warme kleren in de tassen om het deze avond niet koud te hebben. Maar niemand had ook gezegt dat je maar 1 handtas, 1 rugzak en 1 minischaats tas mee mocht nemen dus eigen schuld is dikke bult.
Maandag
Tja wat hadden we vandaag gedaan? Het was eigenlijk te snel voorbij gegaan om het nog precies te herinneren. Als ik het goed heb, hebben we vandaag 2 keer op het ijs gestaan met nog steeds 10 graden onder nul. We moesten met alle gewesten te gelijk het ijs op… En vooral voor de jonge meiden was dat iets te druk. De C-groep is toen naar de ijshockeybaan en hebben daar een techniek training gedaan. De B-groep heeft nog wel op de ringbaan geschaatst. Heel druk met invoegen maar het ging net. Tijdens de middag training had Wim Volkers de oude trainer van Erik geregeld dat we een apart uur kregen. Heerlijk rustig…
Hoe het precies is gebuurt kan ik met niet meer herinneren… Maar het komt er op neer dat we kennis hadden gemaakt met de overburen, het gewest Gelderland (alleen de jongens). Wat er op neer kwam dat we tot donderdagochtend niet meer op onze kamer konden zijn zonder sneeuwballen (of waren het ijsballen) op ons raam gegooid te krijgen. Het was maar goed dat ze donderdag weer naar huis gingen anders was ons keukenraam echt gesneuveld, en open laten was ook geen optie. Onze keuken was wel het meest gedweild van iedereen…
S’middags na het schaatsen hadden we gezwommen en in de sauna gezeten. Het kan ook zijn dat we die dag erna gewommen hadden…
Het eten duurde vandaag een beetje lang. Het begon te sneeuwen… Na het eten zo snel mogelijk naar buiten gerent en in de sneeuw liggen rollen.
Dinsdag
Ook vandaag hadden we weer twee keer op het ijs gestaan. Door dat we nu niet meer samen met de gewesten het ijs op gingen, moetsen we nu nog vroeger ons bed uit. Na de tweede ijstraining zijn we sleetje gaan rijden op een heel mooi veldje, gevonden door Martijn, Jasper en Bart. Bart en Lars moesten zo nodig met een houten slee van de helling af, de slee kwam niet helemaal heel de helling af…
Woensdag
S’ochtens hadden we nog lekker op het ijs gestaan, nadat we Sam wakker hadden gezongen, die was jarig vandaag. Had iedereen zijn schaatsen aan getrokken en zijn eigen wedstrijdvoorbereiding gedaan… Voor sommige was dat kletsend langs de kant staan (en dat was niet die van mij). We zouden namelijk een wedstrijd rijden. Het zou vandaag rond het vriespunt worden met een stralende zon en windstil. Beter weer voor een wedstrijd kun je niet hebben. De enige pech was dat het die maandag en dinsdag zo hard had gesneeuwd dat de plaatselijke ijsmeester sneeuw moest ruimen. Nou wou de ijsmeester van Eindhoven (Wim Volkers) zijn taak wel overnemen en de sambonie bedienen… Zo zou de wedstrijd door kunnen gaan. Wij moesten dan nog wel na afloop sneeuw scheppen maar dat is gewoon gezellig. Mocht dat niet van de Italiaanen, we mochten zelfs het ijs niet meer op…
Nou ja dan maar Sams verjaardag vieren met taart en cadeautjes en daarna weer de sneeuw in. Waar Sam nog wat extra sneeuwballen kreeg als cadeautje… Kleine moeite hoor Sam! Misschien kan je in een van je boeken opzoeken hoe je het best sneeuwballen kunt ontwijken en teruggooien?
Met een gehuurd busje inclusief bevroren ramen en koude voeten kwamen we na 12 uur aan in Collalbo. Het was serieus een wonder dat het Polenbussie (de bijnaam die het gehuurde busje in de loop van de week kreeg. Het bussie had maar een paar pk had, hij kwam geen berg op en zo’n beetje met kauwgom aan elkaar zat) Italie had gehaald. Zelfs de Brennerpas kwamen we op met 40 km/h tussen de vrachtwagens. Snel ging het dus niet maar we waren er!!! Wie waren er? Sam, Jelle, Jamie, Jasper, Roel, Kjell, Erik, Petra en ik, Britt, meer paste er niet in het busje. En wij waren er een dag eerder dan de rest, wel een probleem want een paar waren vergeten die dag naar school te gaan…
Zaterdag
15 graden onder nul met een mooie zon, wat is er lekkerder dan om met zo’n mooi weer te schaatsen? De meeste mensen waren nog niet aangekomen, maar om ze ff jaloers te maken, het was HET mooiste weer om te schaatsen. (het was eigenlijk net iets te koud, maar als ik dat erbij zet wordt de rest niet jaloers) S’avonds na de pasta kwamen langzaam de meeste mensen binnen druppelen. Eerst kwam de familie Blaas (MET erwtensoep) aan en later ook de familie Kamphuis met Laura. Maar na 10 uur waren de meeste auto’s nog niet aangekomen, ook de trein van de familie Gnodde had vertraging. Bij Kufstein was de trein ook nog kapot en was het sneller om te gaan klunen naast het spoor… Om een uur of 12 waren de meeste aangekomen, van een minder prettige reis, veel files, sneeuw, kou en lange wachtrijen voor het tanken, maar ook zij waren er!!!
Zondag
Vandaag konden we nog lekker uitslapen. Hoe laat we presies wakker moesten worden weet ik niet meer. Wel weet ik dat, ik de rest van de week een stuk vroeger moesten opstaan. En dat me deze tijd een stuk beter aanstond dan om 7 uur mijn bed uit. Ik was ook noooooooit iets kwijt dus als ik er niet om 7 uur uit ging kwam ik te laat…
We gingen met een oude houten trein en een gondel naar Bolzano, daar scheen een leuke kerstmarkt te zijn. De trein was eigenlijk een houten geval dat je beter kon omschrijven als een tram/pendelbusje of een lijnbus, maar het had wel iets leuks, vond ik. Milou vond de treinen in Nederland een stuk mooier. De reis ernaartoe en weer naar huis was eigenlijk mooier dan de hele markt, maar lol hadden we wel, ik tenminste.
S’avonds nog even schaatsen in het donker met heel mooi kraak ijs, waarmee je echt de druk voelde. Nog steeds was het 10 graden onder nul of nog kouder. Als je dan maar 1 handtas, 1 rugzak en 1 minischaatstasje mee hebt, paste er niet genoeg warme kleren in de tassen om het deze avond niet koud te hebben. Maar niemand had ook gezegt dat je maar 1 handtas, 1 rugzak en 1 minischaats tas mee mocht nemen dus eigen schuld is dikke bult.
Maandag
Tja wat hadden we vandaag gedaan? Het was eigenlijk te snel voorbij gegaan om het nog precies te herinneren. Als ik het goed heb, hebben we vandaag 2 keer op het ijs gestaan met nog steeds 10 graden onder nul. We moesten met alle gewesten te gelijk het ijs op… En vooral voor de jonge meiden was dat iets te druk. De C-groep is toen naar de ijshockeybaan en hebben daar een techniek training gedaan. De B-groep heeft nog wel op de ringbaan geschaatst. Heel druk met invoegen maar het ging net. Tijdens de middag training had Wim Volkers de oude trainer van Erik geregeld dat we een apart uur kregen. Heerlijk rustig…
Hoe het precies is gebuurt kan ik met niet meer herinneren… Maar het komt er op neer dat we kennis hadden gemaakt met de overburen, het gewest Gelderland (alleen de jongens). Wat er op neer kwam dat we tot donderdagochtend niet meer op onze kamer konden zijn zonder sneeuwballen (of waren het ijsballen) op ons raam gegooid te krijgen. Het was maar goed dat ze donderdag weer naar huis gingen anders was ons keukenraam echt gesneuveld, en open laten was ook geen optie. Onze keuken was wel het meest gedweild van iedereen…
S’middags na het schaatsen hadden we gezwommen en in de sauna gezeten. Het kan ook zijn dat we die dag erna gewommen hadden…
Het eten duurde vandaag een beetje lang. Het begon te sneeuwen… Na het eten zo snel mogelijk naar buiten gerent en in de sneeuw liggen rollen.
Dinsdag
Ook vandaag hadden we weer twee keer op het ijs gestaan. Door dat we nu niet meer samen met de gewesten het ijs op gingen, moetsen we nu nog vroeger ons bed uit. Na de tweede ijstraining zijn we sleetje gaan rijden op een heel mooi veldje, gevonden door Martijn, Jasper en Bart. Bart en Lars moesten zo nodig met een houten slee van de helling af, de slee kwam niet helemaal heel de helling af…
Woensdag
S’ochtens hadden we nog lekker op het ijs gestaan, nadat we Sam wakker hadden gezongen, die was jarig vandaag. Had iedereen zijn schaatsen aan getrokken en zijn eigen wedstrijdvoorbereiding gedaan… Voor sommige was dat kletsend langs de kant staan (en dat was niet die van mij). We zouden namelijk een wedstrijd rijden. Het zou vandaag rond het vriespunt worden met een stralende zon en windstil. Beter weer voor een wedstrijd kun je niet hebben. De enige pech was dat het die maandag en dinsdag zo hard had gesneeuwd dat de plaatselijke ijsmeester sneeuw moest ruimen. Nou wou de ijsmeester van Eindhoven (Wim Volkers) zijn taak wel overnemen en de sambonie bedienen… Zo zou de wedstrijd door kunnen gaan. Wij moesten dan nog wel na afloop sneeuw scheppen maar dat is gewoon gezellig. Mocht dat niet van de Italiaanen, we mochten zelfs het ijs niet meer op…
Nou ja dan maar Sams verjaardag vieren met taart en cadeautjes en daarna weer de sneeuw in. Waar Sam nog wat extra sneeuwballen kreeg als cadeautje… Kleine moeite hoor Sam! Misschien kan je in een van je boeken opzoeken hoe je het best sneeuwballen kunt ontwijken en teruggooien?
zondag 27 september 2009
Beneluxcup Winterslag zo. 27 sept.
Vandaag was de afsluiting van het seizoen en de afsluiting van de Benelux Cup. Na het incident van een week geleden (we waren naar de verkeerde plaats gereden, zie iets vollediger verslag MTB Grafschaft) hadden we het adres een heleboel keren gecheckt en dubbel gecheckt. Met resultaat dat we rond een uur of 8 wat geschokt aankwamen in Winterslag. Onderweg op de A73 kwam er een spookrijder tegemoed met een snelheid van rond de120 km/h. Dus dan schik je wel. Het was ook heel mistig en nog donker dus je zag hem pas een paar meter van te voren.
Nog twee keer het rondje kunnen verkennen. De eerste keer lukte een heleboel afdalingen niet en de tweede keer reed ik bijna alles af. Het parcours liep over een grote berg die is ontstaan door afval van de steenkolenmijn ernaast. Daardoor was er ook een heel raar landschap. Wat er de eerste ronde heel mooi uitzag, want toen hingen er mistwolken in het dal en zag je alleen de schachten van de steenkolenmijn en de andere afvalbergen. Je fietste echt boven de wolken wat er heel mooi uitziet. Mijn pa balen dat hij zijn fototoestel niet mee had genomen. Daarna was de mist weg en was het heel mooi weer en een heel mooi en zwaar rondje. Er zaten een paar wat technische stukjes in het parcours.
Ik was heel snel weg, maar het was een beetje een rare start. Vlak na de start waren er twee hele scherpe bochten. In de tweede bocht ging er iemand voor mij stilstaan, waardoor ik ook stil moest gaan staan. Daardoor had ik niet een hele goede start. Kort daarna lag ik achter Lisa in een hele lange klim. Ik had haar nog wel een keer in gehaald, maar nog voor we boven waren lag zij weer voor mij. Ik heb tot bovenaan achter haar gereden. Alleen daalt ze veel harder dan ik, waardoor ik snel op een gat lag. Ik heb dat niet meer dichtgereden. In de tweede ronde had ik het heel zwaar op de lange klim naar boven en kwam een ander meisje heel dichtbij me. Ik ging nog net de afdaling voor haar in, maar beneden haalde ze me in en ging gelijk heel hard sprinten, zodat ik ook niet bij haar in het wiel kon blijven. Maar een half rondje voor het eind zag ik haar lopen met een lekke band en had ik haar dus weer ingehaald. Ik was als 5e gefinisht en ben nu ook 5e geworden in het Beneluxcup klassement.
Ik was heel snel weg, maar het was een beetje een rare start. Vlak na de start waren er twee hele scherpe bochten. In de tweede bocht ging er iemand voor mij stilstaan, waardoor ik ook stil moest gaan staan. Daardoor had ik niet een hele goede start. Kort daarna lag ik achter Lisa in een hele lange klim. Ik had haar nog wel een keer in gehaald, maar nog voor we boven waren lag zij weer voor mij. Ik heb tot bovenaan achter haar gereden. Alleen daalt ze veel harder dan ik, waardoor ik snel op een gat lag. Ik heb dat niet meer dichtgereden. In de tweede ronde had ik het heel zwaar op de lange klim naar boven en kwam een ander meisje heel dichtbij me. Ik ging nog net de afdaling voor haar in, maar beneden haalde ze me in en ging gelijk heel hard sprinten, zodat ik ook niet bij haar in het wiel kon blijven. Maar een half rondje voor het eind zag ik haar lopen met een lekke band en had ik haar dus weer ingehaald. Ik was als 5e gefinisht en ben nu ook 5e geworden in het Beneluxcup klassement.
zondag 20 september 2009
NRW cup Grafschaft of was het nou Smallenberg
Tja wat moet ik schrijven.... Het was een prachtige dag, we moesten vroeg ons bed uit al om 5 uur. TomTom instellen, er was nog wel enige twijfel of we nu Grafschaft in moesten vullen of een of andere postcode, maar omdat overal op de website Grafschaft stond hadden we dat in gevuld. Jammer want achteraf hadden we beter Smallenberg in kunnen vullen. Toen wij aankwamen in Grafschaft (bij Bad-Neuenahr) kwamen we erachter dat we hier helemaal niet moesten zijn, maar in Smallenberg (bij Winterberg). En omdat het 240 km van elkaar af lag hebben konden we het niet meer halen om nog op tijd te zijn... We zijn toen maar naar een leuk stukje bos bij ons in de buurt gereden (ongeveer 20 km van ons huis). Om 400 km te rijden, en dus 4 uur in de auto, om daar naartoe te rijden, kan ik wel snellere manieren bedenken om er te komen...
zondag 13 september 2009
KNWU Heeswijk-Dinther
Eigenlijk had ik dat weekend een trainingsweekend van de club, maar omdat het de laatste wedstrijd was wilde ik toch wel graag gaan. Ik ben toen een dag eerder naar huis gegaan, zodat ik vandaag zou kunnen starten. Ik reed niet zo heel lekker.. ik was toch wel een beetje heel moe van Malmedy (waar het trainingskamp was.) Maar ben toch nog 5e geworden in het KNWU-regelmatigheidsklassement.
zondag 6 september 2009
NRW cup Hagen 6 sept. 2009
Weer een keer lekker vroeg op. Dit keer kon ik wel slapen in de auto, dus had ik liever gahad dat mijn pa een beetje langzamer had gereden, want dan kon ik nog langer slapen... Toen we in Hagen waren konden we nog ff het parcours verkennen. Het was een leuk rondje, hier en daar wat glibberen, modder of gladde wortels. (het had daar blijkbaar geregend).
Ze hadden bij de groep voor ons een beetje verkeerd in geschat hoe lang die over een rondje zouden doen, waardoor wij wel een kwatier (zo voelde het) bij de start moesten wachten, want ze hadden ons wel gewoon om de normale tijd opgeroepen. Omdat ze een beetje waren uitgelopen hoefden we nog maar 2 rondes te rijden i.p.v 3 of 4. In Duitsland is het gebruikelijk om iets korter te rijden dan de tijd. Terwijl je in Belgie altijd minstens een uur moet rijden.
Ik had en hele slechte start, omdat voor mij een jongen niet in zijn pedalen kon komen en ik dus moest uitwijken. Daar reed alleen ook een jongen die niet zo handig bezig was dus ik moest nog verder uitwijken. Gelukkig was de start een hele mooie startklim en kwam ik boven als 2e meisje. Al vrij snel had ik Majlen (de nummer een) ingehaald en ging als eerste de tweede en laatste ronde in. Bij een technische afdaling was een jongen voor mij aan het klungelen en moest ik dus weer van mijn fiets af. Waardoor Majlen weer bij mij kwam. Ik had al weer heel snel een gat van 20 meter op haar alleen toen viel ik over een gladde wortel. Mijn rem omhoog, stuur schreef en een heel mooi blauw been. Omdat mijn rem omhoog stond kon ik niet meteen op mijn fiets springen en haalde ze me weer in. Ik durfde toen niet meer zo goed alle afdalingen af te rijden en werd dus dik tweede. Ik vond wel dat ik heel goed had gereden tot mijn val en was op zich wel tevreden.
Ze hadden bij de groep voor ons een beetje verkeerd in geschat hoe lang die over een rondje zouden doen, waardoor wij wel een kwatier (zo voelde het) bij de start moesten wachten, want ze hadden ons wel gewoon om de normale tijd opgeroepen. Omdat ze een beetje waren uitgelopen hoefden we nog maar 2 rondes te rijden i.p.v 3 of 4. In Duitsland is het gebruikelijk om iets korter te rijden dan de tijd. Terwijl je in Belgie altijd minstens een uur moet rijden.
Ik had en hele slechte start, omdat voor mij een jongen niet in zijn pedalen kon komen en ik dus moest uitwijken. Daar reed alleen ook een jongen die niet zo handig bezig was dus ik moest nog verder uitwijken. Gelukkig was de start een hele mooie startklim en kwam ik boven als 2e meisje. Al vrij snel had ik Majlen (de nummer een) ingehaald en ging als eerste de tweede en laatste ronde in. Bij een technische afdaling was een jongen voor mij aan het klungelen en moest ik dus weer van mijn fiets af. Waardoor Majlen weer bij mij kwam. Ik had al weer heel snel een gat van 20 meter op haar alleen toen viel ik over een gladde wortel. Mijn rem omhoog, stuur schreef en een heel mooi blauw been. Omdat mijn rem omhoog stond kon ik niet meteen op mijn fiets springen en haalde ze me weer in. Ik durfde toen niet meer zo goed alle afdalingen af te rijden en werd dus dik tweede. Ik vond wel dat ik heel goed had gereden tot mijn val en was op zich wel tevreden.
Abonneren op:
Posts (Atom)