Het was vandaag weer ouderwets vroeg opstaan... Al om half 5 moesten we ons bed uit en om 5 uur reden we weg. Achteraf bleek dat je met een beetje laagvliegen ook best wat later op kon staan... (de familie de Bruijn had dat gedaan en was maar een half uurtje later daar...)
Het rondje even verkend, waar je er al achter kwam dat sommige stukken lastig en niet te fietsen waren. Na de rare start die onder een gebouwtje was op de klinkers (voordeel was wel dat je daar droog stond en met de regen die viel was dat nog wel lekker) merkte je dat nog meer. De eerste en de beste modderklim kwam niemand op en haalde ik er al een paar in. Zo kwam ik achter Steffi en Romy te rijden. Romy had al vrij snel een gat met ons. En wanneer wij bij een lastige gladde afdaling kwamen, koos ik ervoor om daar te lopen en Steffi koos ervoor om niet helemaal de handigste weg te nemen. Ze fietste hem wel af maar viel halverwege. Daardoor kreeg ik een gat met Steffi. Dat gat is er twee ronden gebleven en toen kwam ze steeds dichterbij... Zo dichtbij dat ze me inhaalde en ik haar niet meer kon volgen. Mijn wielen rolden niet meer door de modder en ik zelf was helemaal leeg. Met een kleine achterstand op Steffi ging ik een klim in waar ik een funmannetje tegen kwam die wel lekker doorreed. Ik ben daarachter blijven zitten en hij heeft het gat naar Steffi dicht gereden. Daarna kreeg ik weer een voorsprong en die hield ik tot de finish. Het kwam uit mijn tenen maar ik was wel tweede! Toch niet voor niks naar Thieusies gereden. En het parcours was ook nog een stuk mooier dan Honselersdijk.
dinsdag 23 maart 2010
vrijdag 19 maart 2010
Honselersdijk of Thieusies
Honselersdijk of Thieusies, oftewel Nederland of Belgie. Op mijn kalender had ik het nog even open gelaten naar welke wedstrijd ik zondag zou gaan. Maar na het Nederlandse parcours in Berlicum heb ik (en mijn broertje, want die heeft toch nog wel iets in te brengen.) om naar Thieusies te gaan. Ik weet niet wat dat voor een parcours is maar Honselersdijk is ook niet veel. Dus de kans dat het beter is, is wel groot... Het nadeel is wel dat Thieusies niet echt naast de deur ligt en we dus heel vroeg weg moeten rijden... Het doel is om 5 uur weg te rijden. Je hoort nog wel of dat ook gaat lukken (mij kennende wordt dat een best lastige klus...)
dinsdag 16 maart 2010
Eerste Wedstrijd van het seizoen
Deze zondag begon het MTB-seizoen weer en wel in Berlicum. Eerst even het rondje verkennen, iets wat in Berlicum niet zo moeilijk moet zijn... Het rondje bestaat namelijk alleen uit:
een bocht naar rechts die wel loopt, een bocht naar rechts die niet loopt, een bocht naar links met een wortel erin, een recht stuk tegen de wind in, een recht stuk met de wind mee, een recht stuk langs de snelweg enz. Echt moeilijk is het dus niet, het is vooral een echt typisch Nederlands rondje. Maar bij het inrijden heb ik gemerkt dat het wel moeilijk kan zijn. We reden met een hele groep in (ook met Levhi). Levhi had een beetje verroeste oude fiets die het op een gegeven moment dus ook begaf. Althans de ketting, Levhi's reactie daarop was om aan mijn shirt te gaan trekken waarop ik schrok en we over de kop gingen. Gelukkig niet zo heel hard maar het had niet gehoeven.
Mijn start was net zo goed als de start van het seizoen. Ik had een hele goede start, ook omdat ik een goede startplek had. Al vrij snel kwam ik te rijden met Romy de Bruijn en Manon van Hees. We hebben zo de hele wedstrijd gereden. Onderweg nog even geen vrienden gemaakt met een nieuweling. Hij lag als laatste (tenminste hij was de eerste die we inhaalde, dus ik ga er dan maar vanuit dat hij laatste was) en wij wilden hem inhalen. Manon, die reed op kop, had al een paar keer geroepen en nog ging hij niet echt aan de kant. Toen hij eindelijk aan de kant ging liet hij er alleen Manon en Romy er voorbij en mij niet! Dus ik schreeuwen, maar hij ging niet aan de kant. Toen nog wat harder schreeuwen en wat minder vriendelijke woorden gebruiken (viel nog best mee hoor! Ik riep iets van: En nu aan de kant!). En eindelijk ging hij aan de kant, al had ik wel het idee dat hij of heel zwaar adem haalde of aan het huilen was... Sorry, hoor dat was echt niet mijn bedoeling.
Bij de finish had ik wat op onthoud bij een bochtje met wortel waar een nieuweling geparkeerd stond. Manon en Romy gingen daar net wat makkelijker langs en haalde zo ook nog Annefleur in. Mij lukte dat niet meer en dus finishte ik als 22e, een prima begin van het seizoen dus.
een bocht naar rechts die wel loopt, een bocht naar rechts die niet loopt, een bocht naar links met een wortel erin, een recht stuk tegen de wind in, een recht stuk met de wind mee, een recht stuk langs de snelweg enz. Echt moeilijk is het dus niet, het is vooral een echt typisch Nederlands rondje. Maar bij het inrijden heb ik gemerkt dat het wel moeilijk kan zijn. We reden met een hele groep in (ook met Levhi). Levhi had een beetje verroeste oude fiets die het op een gegeven moment dus ook begaf. Althans de ketting, Levhi's reactie daarop was om aan mijn shirt te gaan trekken waarop ik schrok en we over de kop gingen. Gelukkig niet zo heel hard maar het had niet gehoeven.
Mijn start was net zo goed als de start van het seizoen. Ik had een hele goede start, ook omdat ik een goede startplek had. Al vrij snel kwam ik te rijden met Romy de Bruijn en Manon van Hees. We hebben zo de hele wedstrijd gereden. Onderweg nog even geen vrienden gemaakt met een nieuweling. Hij lag als laatste (tenminste hij was de eerste die we inhaalde, dus ik ga er dan maar vanuit dat hij laatste was) en wij wilden hem inhalen. Manon, die reed op kop, had al een paar keer geroepen en nog ging hij niet echt aan de kant. Toen hij eindelijk aan de kant ging liet hij er alleen Manon en Romy er voorbij en mij niet! Dus ik schreeuwen, maar hij ging niet aan de kant. Toen nog wat harder schreeuwen en wat minder vriendelijke woorden gebruiken (viel nog best mee hoor! Ik riep iets van: En nu aan de kant!). En eindelijk ging hij aan de kant, al had ik wel het idee dat hij of heel zwaar adem haalde of aan het huilen was... Sorry, hoor dat was echt niet mijn bedoeling.
Bij de finish had ik wat op onthoud bij een bochtje met wortel waar een nieuweling geparkeerd stond. Manon en Romy gingen daar net wat makkelijker langs en haalde zo ook nog Annefleur in. Mij lukte dat niet meer en dus finishte ik als 22e, een prima begin van het seizoen dus.
zondag 28 februari 2010
het NK marathon schaatsen
Een marathon over 14 rondjes... Kun je haast geen marathon noemen... Maar toch was het dat wel...
(nou hou ik op met de ...)
Het zou dus in Hoorn zijn en niet in Den-Haag (zie mijn vorige bericht). Wij waren er lekker op tijd en om 13.40 zou de start zijn. Dat werd 4 minuten vroeger (er hing daar een hele grote klok vandaar dat ik dat weet, meestal let ik er namelijk nooit op). De eerste paar ronden was meer je plek verdedigen. En kan ik wel zeggen dat je vaak niet hoefden te schaatsen omdat je geduwd werd. wel was het aantal scheldwoorden, in vergelijking met vorig jaar, een stuk minder! Ik had van te voren al bedacht dat ik het in de sprint toch niet zou kunnen. Daar rijden die andere meiden waarschijnlijk te hard voor. Ik moest dus van te voren zo'n groot gat zien te slaan dat ze er niet meer bij zouden komen. Ronde 7,6,5,4 en 3 (je moet er dan nog zo veel dus eigenlijk zijn het ronde 7,8,9,10 en 11) moesten mijn rondes worden. Toen het ronde bord op 8 stond had ik een treintje gevonden die me lekker naar voren in het peleton reed. Toen het na een ronde stil viel en ik toch al voor in het peleton zat ben ik er van door gegaan. Ik had een kleine honderd meter voorsprong en heb dat 3 rondes zo gehouden. Was heel leuk want het leek net als of je daardoor harder aangemoedigd werd. Uiteindelijk heeft ook dat niet echt geholpen want na 3 rondjes kwam het peleton toch wel heel dichtbij...En werd ik ingehaald door de kop van het peleton. We moesten toen nog 4 rondes rijden. Ik had een plek gevonden redelijk voor in (rond de 10e plek). En vooral de laatste bocht was een slachtveld. De een na de andere viel. En ik bleef staan en haalde als 13e de finish. Dat is toch de helft van mijn 28e plek bij het NK vorig jaar... Dus er is nog hoop (hoop ik dan). Maar ik kan wel zeggen dat ik best trots op mezelf was.
O ja nog bedankt voor iedereen die me succes heeft gewenst of me heeft aangemoedigd.
(nou hou ik op met de ...)
Het zou dus in Hoorn zijn en niet in Den-Haag (zie mijn vorige bericht). Wij waren er lekker op tijd en om 13.40 zou de start zijn. Dat werd 4 minuten vroeger (er hing daar een hele grote klok vandaar dat ik dat weet, meestal let ik er namelijk nooit op). De eerste paar ronden was meer je plek verdedigen. En kan ik wel zeggen dat je vaak niet hoefden te schaatsen omdat je geduwd werd. wel was het aantal scheldwoorden, in vergelijking met vorig jaar, een stuk minder! Ik had van te voren al bedacht dat ik het in de sprint toch niet zou kunnen. Daar rijden die andere meiden waarschijnlijk te hard voor. Ik moest dus van te voren zo'n groot gat zien te slaan dat ze er niet meer bij zouden komen. Ronde 7,6,5,4 en 3 (je moet er dan nog zo veel dus eigenlijk zijn het ronde 7,8,9,10 en 11) moesten mijn rondes worden. Toen het ronde bord op 8 stond had ik een treintje gevonden die me lekker naar voren in het peleton reed. Toen het na een ronde stil viel en ik toch al voor in het peleton zat ben ik er van door gegaan. Ik had een kleine honderd meter voorsprong en heb dat 3 rondes zo gehouden. Was heel leuk want het leek net als of je daardoor harder aangemoedigd werd. Uiteindelijk heeft ook dat niet echt geholpen want na 3 rondjes kwam het peleton toch wel heel dichtbij...En werd ik ingehaald door de kop van het peleton. We moesten toen nog 4 rondes rijden. Ik had een plek gevonden redelijk voor in (rond de 10e plek). En vooral de laatste bocht was een slachtveld. De een na de andere viel. En ik bleef staan en haalde als 13e de finish. Dat is toch de helft van mijn 28e plek bij het NK vorig jaar... Dus er is nog hoop (hoop ik dan). Maar ik kan wel zeggen dat ik best trots op mezelf was.
O ja nog bedankt voor iedereen die me succes heeft gewenst of me heeft aangemoedigd.
vrijdag 26 februari 2010
Zin in NK!
Morgen NK marathon. Het voordeel van marathon rijden is dat je niet hoeft te wisselen van baan... Je moet alleen wel op letten naar welke baan je gaat. Het zou namelijk in Den Haag zijn, maar daar is ammoniak vrij gekomen. Nu is het in Hoorn. Gelukkig gaat het wel door. Ik heb er namelijk heel veel zin in! :P
vrijdag 19 februari 2010
Toertocht gereden
Gisteren nog een toertocht gereden was wel echt de aller laatste dag dat het nog kon. Als ik nu naar buiten kijk regend het namelijk... Wel mzzl want gisteren was het echt nog heel mooi weer! We hebben de Giethoornse dorpentocht gereden en hoewel het ijs op sommige plaatsen heel slecht was, was het wel heel leuk. Heb echt genoten!!! Er waren ook nog wel plekken (op een klein meertje ) waar het ijs nog goed was. En zeker in het begin ging het nog wel, later werd het ook drukker. Heb wel weer geleerd dat er best veel kneuzen schaatsen...
maandag 15 februari 2010
Weer nieuw PR 3 km
Gisteren nog een 3 kilometer gereden. Aangezien mijn PR op de 1500 meter 2.19 is en er een rekensom bestaat om een ruwe schatting te maken wat een goede 3 km tijd is. Dat is 2x 2.19 (1500 m. tijd)+10 s= 4.48 . Ik was dus vertrokken om onder de 4.50 te gaan rijden.
Ik moest met een geel bandje starten. In het kwartet voor ons zat een man die niet zo heel hard reed een een jongen van onze club, Martijn, die wel hard kan rijden. Wij startten daardoor vrij laat achter het eerste paar aan. De eerste paar rondes had ik echt iets aan mijn tegenstander. Daarna had ik een kleine voorsprong toen ik mijn moeder hoorde roepen: "Britt: 33.0 (rondetijd), Martijn: 32.7" Hij zat vlak achter me! Ik dacht toen wel ff: Britt, je mag alles doen maar je laat je niet door die gozer in halen. En dat is dan ook niet gebeurt. Net als dat ik niet onder de 4.50 heb gereden. Ik reed 4.54, weer een dik PR dus en ik denk dat ik er best tevreden mee mag zijn. Aangezien het heel zwaar ijs was.
Daarna lekker gekeken hoe de dames dezefde afstand schaatsen op de OS... (het betere werk :P)
Ik moest met een geel bandje starten. In het kwartet voor ons zat een man die niet zo heel hard reed een een jongen van onze club, Martijn, die wel hard kan rijden. Wij startten daardoor vrij laat achter het eerste paar aan. De eerste paar rondes had ik echt iets aan mijn tegenstander. Daarna had ik een kleine voorsprong toen ik mijn moeder hoorde roepen: "Britt: 33.0 (rondetijd), Martijn: 32.7" Hij zat vlak achter me! Ik dacht toen wel ff: Britt, je mag alles doen maar je laat je niet door die gozer in halen. En dat is dan ook niet gebeurt. Net als dat ik niet onder de 4.50 heb gereden. Ik reed 4.54, weer een dik PR dus en ik denk dat ik er best tevreden mee mag zijn. Aangezien het heel zwaar ijs was.
Daarna lekker gekeken hoe de dames dezefde afstand schaatsen op de OS... (het betere werk :P)
Kalender MTB bekend
Het heeft een poosje geduurt en ik ben er nog niet helemaal uit, maar het grootste gedeelte weet ik wel al. Wel blijft het jammer dat er geen benelux cup meer is en geen topcometie. Ook is het lastig om te kiezen want de selectie voor het NK is ook nog niet bekend.
De kalender (Voorlopig, staat bij mountainbiken.)
De kalender (Voorlopig, staat bij mountainbiken.)
vrijdag 12 februari 2010
Groot nieuws
Ik ben gevraagd om in het nieuwe Oxyin team te komen rijden. Een hele eer natuurlijk en ook wel heel leuk. Ik ben nu officieel lid van Oxyin athletes wat in houdt dat ik nog wel gewoon op mijn oude bike mag blijven rijden maar dat ik ook hele mooie kleding krijg! Hans Lemmens en cube blijven dan ook mijn fiets verzorgen. Ik heb dan ook heel veel zin om in maart mijn eerste wedstrijd voor Oxyin te gaan rijden.
Ook heeft Oxyin racing teams een hele mooie site, waar ik ook mijn eigen pagina heb. Klik hier om naar hun site te gaan.
Ook heeft Oxyin racing teams een hele mooie site, waar ik ook mijn eigen pagina heb. Klik hier om naar hun site te gaan.
dinsdag 5 januari 2010
Trainingskamp Colalbo Italie met kerst.
Vrijdag
Met een gehuurd busje inclusief bevroren ramen en koude voeten kwamen we na 12 uur aan in Collalbo. Het was serieus een wonder dat het Polenbussie (de bijnaam die het gehuurde busje in de loop van de week kreeg. Het bussie had maar een paar pk had, hij kwam geen berg op en zo’n beetje met kauwgom aan elkaar zat) Italie had gehaald. Zelfs de Brennerpas kwamen we op met 40 km/h tussen de vrachtwagens. Snel ging het dus niet maar we waren er!!! Wie waren er? Sam, Jelle, Jamie, Jasper, Roel, Kjell, Erik, Petra en ik, Britt, meer paste er niet in het busje. En wij waren er een dag eerder dan de rest, wel een probleem want een paar waren vergeten die dag naar school te gaan…
Zaterdag
15 graden onder nul met een mooie zon, wat is er lekkerder dan om met zo’n mooi weer te schaatsen? De meeste mensen waren nog niet aangekomen, maar om ze ff jaloers te maken, het was HET mooiste weer om te schaatsen. (het was eigenlijk net iets te koud, maar als ik dat erbij zet wordt de rest niet jaloers) S’avonds na de pasta kwamen langzaam de meeste mensen binnen druppelen. Eerst kwam de familie Blaas (MET erwtensoep) aan en later ook de familie Kamphuis met Laura. Maar na 10 uur waren de meeste auto’s nog niet aangekomen, ook de trein van de familie Gnodde had vertraging. Bij Kufstein was de trein ook nog kapot en was het sneller om te gaan klunen naast het spoor… Om een uur of 12 waren de meeste aangekomen, van een minder prettige reis, veel files, sneeuw, kou en lange wachtrijen voor het tanken, maar ook zij waren er!!!
Zondag
Vandaag konden we nog lekker uitslapen. Hoe laat we presies wakker moesten worden weet ik niet meer. Wel weet ik dat, ik de rest van de week een stuk vroeger moesten opstaan. En dat me deze tijd een stuk beter aanstond dan om 7 uur mijn bed uit. Ik was ook noooooooit iets kwijt dus als ik er niet om 7 uur uit ging kwam ik te laat…
We gingen met een oude houten trein en een gondel naar Bolzano, daar scheen een leuke kerstmarkt te zijn. De trein was eigenlijk een houten geval dat je beter kon omschrijven als een tram/pendelbusje of een lijnbus, maar het had wel iets leuks, vond ik. Milou vond de treinen in Nederland een stuk mooier. De reis ernaartoe en weer naar huis was eigenlijk mooier dan de hele markt, maar lol hadden we wel, ik tenminste.
S’avonds nog even schaatsen in het donker met heel mooi kraak ijs, waarmee je echt de druk voelde. Nog steeds was het 10 graden onder nul of nog kouder. Als je dan maar 1 handtas, 1 rugzak en 1 minischaatstasje mee hebt, paste er niet genoeg warme kleren in de tassen om het deze avond niet koud te hebben. Maar niemand had ook gezegt dat je maar 1 handtas, 1 rugzak en 1 minischaats tas mee mocht nemen dus eigen schuld is dikke bult.
Maandag
Tja wat hadden we vandaag gedaan? Het was eigenlijk te snel voorbij gegaan om het nog precies te herinneren. Als ik het goed heb, hebben we vandaag 2 keer op het ijs gestaan met nog steeds 10 graden onder nul. We moesten met alle gewesten te gelijk het ijs op… En vooral voor de jonge meiden was dat iets te druk. De C-groep is toen naar de ijshockeybaan en hebben daar een techniek training gedaan. De B-groep heeft nog wel op de ringbaan geschaatst. Heel druk met invoegen maar het ging net. Tijdens de middag training had Wim Volkers de oude trainer van Erik geregeld dat we een apart uur kregen. Heerlijk rustig…
Hoe het precies is gebuurt kan ik met niet meer herinneren… Maar het komt er op neer dat we kennis hadden gemaakt met de overburen, het gewest Gelderland (alleen de jongens). Wat er op neer kwam dat we tot donderdagochtend niet meer op onze kamer konden zijn zonder sneeuwballen (of waren het ijsballen) op ons raam gegooid te krijgen. Het was maar goed dat ze donderdag weer naar huis gingen anders was ons keukenraam echt gesneuveld, en open laten was ook geen optie. Onze keuken was wel het meest gedweild van iedereen…
S’middags na het schaatsen hadden we gezwommen en in de sauna gezeten. Het kan ook zijn dat we die dag erna gewommen hadden…
Het eten duurde vandaag een beetje lang. Het begon te sneeuwen… Na het eten zo snel mogelijk naar buiten gerent en in de sneeuw liggen rollen.
Dinsdag
Ook vandaag hadden we weer twee keer op het ijs gestaan. Door dat we nu niet meer samen met de gewesten het ijs op gingen, moetsen we nu nog vroeger ons bed uit. Na de tweede ijstraining zijn we sleetje gaan rijden op een heel mooi veldje, gevonden door Martijn, Jasper en Bart. Bart en Lars moesten zo nodig met een houten slee van de helling af, de slee kwam niet helemaal heel de helling af…
Woensdag
S’ochtens hadden we nog lekker op het ijs gestaan, nadat we Sam wakker hadden gezongen, die was jarig vandaag. Had iedereen zijn schaatsen aan getrokken en zijn eigen wedstrijdvoorbereiding gedaan… Voor sommige was dat kletsend langs de kant staan (en dat was niet die van mij). We zouden namelijk een wedstrijd rijden. Het zou vandaag rond het vriespunt worden met een stralende zon en windstil. Beter weer voor een wedstrijd kun je niet hebben. De enige pech was dat het die maandag en dinsdag zo hard had gesneeuwd dat de plaatselijke ijsmeester sneeuw moest ruimen. Nou wou de ijsmeester van Eindhoven (Wim Volkers) zijn taak wel overnemen en de sambonie bedienen… Zo zou de wedstrijd door kunnen gaan. Wij moesten dan nog wel na afloop sneeuw scheppen maar dat is gewoon gezellig. Mocht dat niet van de Italiaanen, we mochten zelfs het ijs niet meer op…
Nou ja dan maar Sams verjaardag vieren met taart en cadeautjes en daarna weer de sneeuw in. Waar Sam nog wat extra sneeuwballen kreeg als cadeautje… Kleine moeite hoor Sam! Misschien kan je in een van je boeken opzoeken hoe je het best sneeuwballen kunt ontwijken en teruggooien?
Met een gehuurd busje inclusief bevroren ramen en koude voeten kwamen we na 12 uur aan in Collalbo. Het was serieus een wonder dat het Polenbussie (de bijnaam die het gehuurde busje in de loop van de week kreeg. Het bussie had maar een paar pk had, hij kwam geen berg op en zo’n beetje met kauwgom aan elkaar zat) Italie had gehaald. Zelfs de Brennerpas kwamen we op met 40 km/h tussen de vrachtwagens. Snel ging het dus niet maar we waren er!!! Wie waren er? Sam, Jelle, Jamie, Jasper, Roel, Kjell, Erik, Petra en ik, Britt, meer paste er niet in het busje. En wij waren er een dag eerder dan de rest, wel een probleem want een paar waren vergeten die dag naar school te gaan…
Zaterdag
15 graden onder nul met een mooie zon, wat is er lekkerder dan om met zo’n mooi weer te schaatsen? De meeste mensen waren nog niet aangekomen, maar om ze ff jaloers te maken, het was HET mooiste weer om te schaatsen. (het was eigenlijk net iets te koud, maar als ik dat erbij zet wordt de rest niet jaloers) S’avonds na de pasta kwamen langzaam de meeste mensen binnen druppelen. Eerst kwam de familie Blaas (MET erwtensoep) aan en later ook de familie Kamphuis met Laura. Maar na 10 uur waren de meeste auto’s nog niet aangekomen, ook de trein van de familie Gnodde had vertraging. Bij Kufstein was de trein ook nog kapot en was het sneller om te gaan klunen naast het spoor… Om een uur of 12 waren de meeste aangekomen, van een minder prettige reis, veel files, sneeuw, kou en lange wachtrijen voor het tanken, maar ook zij waren er!!!
Zondag
Vandaag konden we nog lekker uitslapen. Hoe laat we presies wakker moesten worden weet ik niet meer. Wel weet ik dat, ik de rest van de week een stuk vroeger moesten opstaan. En dat me deze tijd een stuk beter aanstond dan om 7 uur mijn bed uit. Ik was ook noooooooit iets kwijt dus als ik er niet om 7 uur uit ging kwam ik te laat…
We gingen met een oude houten trein en een gondel naar Bolzano, daar scheen een leuke kerstmarkt te zijn. De trein was eigenlijk een houten geval dat je beter kon omschrijven als een tram/pendelbusje of een lijnbus, maar het had wel iets leuks, vond ik. Milou vond de treinen in Nederland een stuk mooier. De reis ernaartoe en weer naar huis was eigenlijk mooier dan de hele markt, maar lol hadden we wel, ik tenminste.
S’avonds nog even schaatsen in het donker met heel mooi kraak ijs, waarmee je echt de druk voelde. Nog steeds was het 10 graden onder nul of nog kouder. Als je dan maar 1 handtas, 1 rugzak en 1 minischaatstasje mee hebt, paste er niet genoeg warme kleren in de tassen om het deze avond niet koud te hebben. Maar niemand had ook gezegt dat je maar 1 handtas, 1 rugzak en 1 minischaats tas mee mocht nemen dus eigen schuld is dikke bult.
Maandag
Tja wat hadden we vandaag gedaan? Het was eigenlijk te snel voorbij gegaan om het nog precies te herinneren. Als ik het goed heb, hebben we vandaag 2 keer op het ijs gestaan met nog steeds 10 graden onder nul. We moesten met alle gewesten te gelijk het ijs op… En vooral voor de jonge meiden was dat iets te druk. De C-groep is toen naar de ijshockeybaan en hebben daar een techniek training gedaan. De B-groep heeft nog wel op de ringbaan geschaatst. Heel druk met invoegen maar het ging net. Tijdens de middag training had Wim Volkers de oude trainer van Erik geregeld dat we een apart uur kregen. Heerlijk rustig…
Hoe het precies is gebuurt kan ik met niet meer herinneren… Maar het komt er op neer dat we kennis hadden gemaakt met de overburen, het gewest Gelderland (alleen de jongens). Wat er op neer kwam dat we tot donderdagochtend niet meer op onze kamer konden zijn zonder sneeuwballen (of waren het ijsballen) op ons raam gegooid te krijgen. Het was maar goed dat ze donderdag weer naar huis gingen anders was ons keukenraam echt gesneuveld, en open laten was ook geen optie. Onze keuken was wel het meest gedweild van iedereen…
S’middags na het schaatsen hadden we gezwommen en in de sauna gezeten. Het kan ook zijn dat we die dag erna gewommen hadden…
Het eten duurde vandaag een beetje lang. Het begon te sneeuwen… Na het eten zo snel mogelijk naar buiten gerent en in de sneeuw liggen rollen.
Dinsdag
Ook vandaag hadden we weer twee keer op het ijs gestaan. Door dat we nu niet meer samen met de gewesten het ijs op gingen, moetsen we nu nog vroeger ons bed uit. Na de tweede ijstraining zijn we sleetje gaan rijden op een heel mooi veldje, gevonden door Martijn, Jasper en Bart. Bart en Lars moesten zo nodig met een houten slee van de helling af, de slee kwam niet helemaal heel de helling af…
Woensdag
S’ochtens hadden we nog lekker op het ijs gestaan, nadat we Sam wakker hadden gezongen, die was jarig vandaag. Had iedereen zijn schaatsen aan getrokken en zijn eigen wedstrijdvoorbereiding gedaan… Voor sommige was dat kletsend langs de kant staan (en dat was niet die van mij). We zouden namelijk een wedstrijd rijden. Het zou vandaag rond het vriespunt worden met een stralende zon en windstil. Beter weer voor een wedstrijd kun je niet hebben. De enige pech was dat het die maandag en dinsdag zo hard had gesneeuwd dat de plaatselijke ijsmeester sneeuw moest ruimen. Nou wou de ijsmeester van Eindhoven (Wim Volkers) zijn taak wel overnemen en de sambonie bedienen… Zo zou de wedstrijd door kunnen gaan. Wij moesten dan nog wel na afloop sneeuw scheppen maar dat is gewoon gezellig. Mocht dat niet van de Italiaanen, we mochten zelfs het ijs niet meer op…
Nou ja dan maar Sams verjaardag vieren met taart en cadeautjes en daarna weer de sneeuw in. Waar Sam nog wat extra sneeuwballen kreeg als cadeautje… Kleine moeite hoor Sam! Misschien kan je in een van je boeken opzoeken hoe je het best sneeuwballen kunt ontwijken en teruggooien?
Abonneren op:
Posts (Atom)